مىشود كه تفكر اصلى مورد استيحاش مردم قرار مىگيرد . به هر حال منظور اصلى اين است كه همانطور كه قرآن فرمود : * ( اليوم يئس الذين كفروا من دينكم فلا تخشوهم و اخشون ) * ، از خارج دنياى اسلام بر اسلام نبايد ترسيد ، از داخل بايد ترسيد . ترس از داخل هم منحصر به اين نيست كه مردم به علل خاص شهوانى و غيره فسق و فجور كنند ، بلكه از نفاق داخلى ، از نيروهايى كه از مواجههء علنى با اسلام مىترسند و ماسك اسلام به چهره مىزنند و هدفهاى پليد خود را زير سرپوش شعارهاى اسلامى ، آن هم شعارهاى غليظ و شديد ، با تهى كردن اسلام از درون و محتوا و ابقاء اندام و پوسته و با تغيير دادن مسير و هدف و بالاخره با نوعى تحريف معنوى ( 1 ) [ دنبال مىكنند ، ] از اينها بايد ترسيد و از فريب خوردن ساده دلان مسلمان از اين گروه منافق سنگ اسلام بر سينه زن امامت و منطق ديالكتيك يكى از نتايج منطق ديالكتيك اين است كه نياز جامعه را به هدايت و رهبرى نفى مىكند . حداكثر نياز جامعه به روشنفكر و رهبر طبق اين منطق اين است كه توده را واقف به ناهنجاريها و تضادها و نابرابريها بكند و تضاد موجود در جامعه را وارد شعور توده نمايد تا حركت ديالكتيكى ايجاد شود و چون حركت ، جبرى است و عبور از تز و آنتى تز به سنتز لايتخلف است جامعه خود به خود راه خود را طى مىكند و به تكامل منتهى مىگردد . رجوع شود به ورقهء رهبرى - امامت - ديالكتيك ) * و به آنچه ما در حاشيهء از كجا آغاز كنيم ؟ ( ص 39 ) نوشته‌ايم

--> ( 1 ) ر . ك : ورقه هاى تحريف